Nagsindi ako ng sigarilyo ko at tumitig sa ashtray na halos mapupuno na..
Napaisip ako, kung ilang stick ba ng marlboro lights ang kaya kong ubusin sa isang beinte-kuwatro oras..
Araw-araw akong bumibili ng isang kaha nito at minsan nga, kulang pa ito sa buong magdamag.
May naalala ako na sinabi ng isa sa aking mga kaibigan ay ang isang stick ay nakakapagpabawas ng oras ng iyong buhay sa mundo.
Tinatamad akong magresearch tungkol dito or siguro, natatakot na rin akong malaman kung ano ang maaaring idulot nito sa aking kalusugan..
Hindi naman siguro masama na ipagwalang-bahala ang mga opinyon at mga medical issues tungkol sa dulot na sakit ng paninigarilyo..
Sagot ko ang sarili ko kung magkasakit man ako dito...
Lalong sagot ko ang sarili ko kung ang kalahati man ng aking katawan ay nahuhulog na sa hukay...
Pero papaano kaya kung malaman ko na konti na lang ang araw na natitira sa buhay ko dahil lang sa paninigarilyo?
Isali mo na ang beer at alak na iniinom ko sa ano mang oras na gustuhin ko...


Kung oras ko, oras ko na...
Kasalanan ko naman siguro na hindi ko inaalagaan ang aking sarili...


At muli kong naalala ang nabanggit sa akin ang kaibigang malandi na ang sex ay nakakapagpadagdag ng buhay...
Ang pakikipagtalik ay nakakatulong sa pagpapaganda ng kalusugan...
Inuulit ko..ito ay mga base lamang sa mga kuwentuhang 'coffee shop' ng aking mga kaibigan at wala akong balak iresearch ito.


So kung ang mga bisyong napili ko ay nakakapagpabawas ng taon ng aking pananatili sa mundong earth, at ang sex ay nakakatulong sa ating kalusugan...
mamarapatin ko na lang na balansehin ang lahat...
hindi na masama di ba?


Eh papaano kung hindi nito kayang balansehin ang dalawa?
hindi naman maaaring isang stick ng yosi o isang baso ng beer o bote ay tatapatan ko ng isang malupit na pakikipagtalik...
Baka maubos ang lalaking maaari kong matikman sa mga darating na araw...
Tsk!! Isang malupit na Tsk!
O di naman kaya..kung gusto ko naman ng clean living...
Sa boypren ko iraraaos ang pagbalanse ng aking mga bisyo...
Kawawa naman siya kung ganon.
Isipin mo, sa loob ng isang araw...ilang beses akong nagsisindi ng yosi...so kelangan ba talaga one is to one ang ratio?
Isang sex sa isang sigarilyo?
Eh di ang mangyayari nyan: Ihi na lang ang pahinga, sisilipan pa!


Lahat naman ng tao takot mamatay...
Yong ibang taong nagsasabing hindi sila takot mamatay...ayaw ko na lang magsalita.
Muli kong naisip habang nagsisindi nanaman ako ng sigarilyo:
Ang aking magiging mga huling kahilingan...
Masyado nang pamilyar ang tanong na yan at palagi..iba- iba ang sagot natin sa iba-ibang panahon...
Kahit ako, tanungin mo nyan ngayon, iba ang sagot ko kung ikukumpara mo ang sagot ko pagtatanungin mo ako sa susunod na buwan.


Ayaw kong maging maluho sa mga matitirang araw ko sa mundong earth...
Gusto ko simple...
Gusto ko tahimik...
Gusto ko masaya...
Gusto ko puno ng pagmamahal...
Gusto ko wala akong idea kung kailan ito darating...


Wala akong ideal na paraan para sa paraan o senaryo ng magandang pagkamatay ng natural
Dahil para sa akin...
Walang magandang senaryo... may iiyak at iiyak.


Pero ang mahalaga...
Naranasan mong mabuhay...
Natikman mo ang sarap ng ngumiti...
Natuto ka sa mga aral ng buhay kahit paulit ulit mong binabaluktot ang tama...
Nasaktan ka at nakabangon...
Gumanti ka at napahiya...

Kung hanggang saan ang aabutin ng buhay mo...
Walang nakakaalam...
Walang makakapagsabi...

Isang paraan lang ang alam ko kung papaano ito malalaman...
Ito ay kapag tumigil na iyong paghinga...

Gusto ko munang magpala-emotional ngayong araw na ito. Hindi naman dahil sa bagsak ang aking sex life kundi meron lang akong pinagdadaanan ngayon na kahit ako ay hindi makapag isip ng diretso. 
Noong nakaraang Miyerkules, nais ko na sanang tapusin kong ano ang meron kaming dalawa. Hindi mabigat at hindi rin masasabing mababaw na dahilan. Kahit ako hindi ko kayang ipaliwanag kung bakit at ano ang aking makatarungang dahilan para tapusin ang lahat. 
Kahit papaano naman, hindi puro kalandian at libog ang laman ng dibdib ko. Inaamin kong mahilig akong umiwas sa usapang masyadong mabigat at emosyonal pero hindi ko akalain na pati ako susuko.
Ang pinaka mahirap at pinaka "risky" sa isang relasyon ay ang umasa kahit na alam mong suntok sa buwan ang ibang nais mong mangyari, natututo kang sumugal dahil nga--umaasa ka.
Ang sabi ng iba huwag kang masyadong umasa kasi baka ikaw rin ang magsisi at maiwang talunan...pero ganon pala yon, hindi mo rin pala kakayaning pigilan ang sarili mo na umasa lalo na sa taong gustong mong paglaanan ng buhay mo.
Sa napaka-ikling panahon at oras, nakuha niya ang loob ko..at hindi ko pinagsisihan yon dahil halos lunurin ako ng pagmamahal niya. At sa ginawa niyang yon, naging parte siya ng pag-ikot ng mundo ko..at umikot ang mundo ko sa kaniya..
Mali nga ba? 
Paano nga ba naging mali ang umasa? Sa pagkakaalam ko..mahirap pigilin ito, mahirap turuan, at lalong mahirap tapusin.
Noong araw na yon, parang ang daming unan ang nakatakip sa mukha ko sa sobrang hirap huminga at sa sobrang bigat ng dinadala ng dibdib ko habang naririnig ko ang kaniyang pagsinghot, pag-iyak at pakiusap...
Tinanong ko siya...
Bakit ba sobrang bait mo sa akin? Bakit ganito mo ako ka-mahal? Bakit parang magiging kawalan ko pa? 
Sa sobrang sinanay ko ang sarili ko na araw-araw ay alam kong nandyan lang sya para sa akin, paano bukas kung alam kong wala na siya?
Alam kong nasasaktan ko siya sa bawat salitang nasasabi ko sa mga oras na yon..at hanggang ngayon ay pinagsisisihan ko na nasabi ko sa kaniya yon.
Marami kaming napag-usapan, ilang libong luha ang pinuhunan ko sa araw lang na yon at alam kong sya rin....


Natapos ang maghapon at nilunok ko rin ang mga nasabi ko...hindi ko pala talaga kaya.
Bakit hindi pa rin ako mapakali...
Meron ba akong hinahanap pa sa kaniya?
Inihanda ko ang sarili ko na pagkatapos ng usapang yon, alam kong hindi na magiging tulad ng dati--nasaktan ko na siya.
At tama nga ako, nangyari ang kinakatakutan ko, ang panlalamig nya.
Hindi ko alam kung bakit parang wala naman talagang nagbago sa kaniya pero nakakaramdam ako ng panlalamig galing sa kaniya.
Dahil nga sa akin. Dahil ipinakita ko sa kaniya kung gaano ko siya kabilis sukuan..at pinagsisisihan ko lahat ng nagawa at nasabi ko sa kaniya.
Kahit na alam kong maayos na kami ngayon, may bigat pa rin..dahil alam kong may lamat na ang aming relasyon.
Hindi ko man masabi ng diretsuhan sa kaniya, pinagsisisihan ko ang mga nasabi ko.
Kaya mabigat sa dibdib ko ang nangyari at nangyayari-- dahil kahit gaano ko pa sya kamahal, kayang-kaya ko palang syang saktan.

At dahil sa pagmamahal na yan, handa akong muling magsakripisyo, at handa muli akong umasa..

Sa edad kong beinte-tres, hindi ako magugulat kung kaunti lang ang sineryoso kong lalake. Pero sa tinamaan ng lintek, konti lang ang nagpasaya sa akin sa mga iyon. 
Kung ngayon ko iisipin...iba't-ibang uri sila ng pagpaparamdam ng pagmamahal sa akin (korni na). Meron din akong naging ka-relasyon na alam ko ang mukha pero hindi ko na talaga maalala ang pangalan niya siguro dahil highschool pa lang ako.
Tutal, hindi ko naman isiniwalat ang pangalan ko..ang sarap bigyan ng pangalan ang mga lalaking gumapang sa buhay ko...
Si Francis. Highschool pa lang ako sa aking exclusive school nung makilala ko siya dahil kaibigan siya ng busmate ko. Highschool ako at kolehiyo siya sa isang Engineering school sa Bandang Aurora Blvd. Doon ko naranasan ang kauna unahang halik na mejo mamasa-masa (wa ko keyr pagnandiri ka). Naalala ko noong niyaya niya ko sa kanilang bahay at padiretsuhin sa kaniyang kuwarto...hindi ko alam ang gagawin ko non dahil kulang ako sa kaalaman tungkol sa lalake sa mga panahong iyon...pero di nagtagal...matapos ang mga sulat (cheesy na), mga atungal at habol sa kaniya.iniwan ko siya ng wala siyang nakukuha sa aking pagkababae..hehe.
Si Dodie. Oo, highschool ulit iyon at anim na taon ang tanda noon sa akin. Naalala ko na sa Don Bosco nag-aaral ang gago nung panahong iyon. Sa relasyong ito umabot ako sa pinakamapusok na paraan...ang half-body bliss. Pero naghiwalay kami dahil sa isang kapitbahay niya na sakang at walang kilay.
Si Bryan. Dito ko masasabi na nagsimula akong magseryoso. Kolehiyo na ako nong makilala ko siya. Naging sobrang maalagain niya sa akin. Halos napaka emotional ng aming naging pagsasama at hindi ko kayang ikuwento kung bakit..basta naging madrama kami sa isa't-isa.
Hindi ko sa kaniya naranasan ang maloko, mabastos at maiwan sa ere. Ibang klaseng alaga ang naramdaman ko sa kaniya. At dito rin ako unang bumigay. Naganap ang lahat sa kaniyang boarding house. Nagsama kami na parang mag-asawa at ang kaibahan lang, hindi kami nakatira sa isang bahay. Ang sarap ni Bryan. Siya yong lalaking kahit ilan ulit akong saksakin at paluin ng tubo sa ulo ay hindi ko kayang kalimutan. Pero natapos din ang lahat sa napakahalagang pangyayari na hindi ko rin gustong sabihin ngayon.
Si Mike. Naging sandali lang kami ni Mike. Hindi dahil sa hindi siya kasing-sarap ni Bryan, ito ay dahil ang sakit pa sa ulo ng hangover ko sa aking ex. Sa trabaho ko na ito nakilala. Hindi rin naging mainit ang sex dahil walang halong emosyon.
Si Animal (hindi tunay na pangalan). Dito ko naranasan ang pang-aabuso ng isang lalaking hindi naman nagpakain at nagbigay buhay sa akin ay ganun-ganun na lang ang trato sa akin. Minahal ko ang animal na iyon. Sobrang-sobra kaya hinayaan ko lang gawin niya ang gusto niya sa aking makirot na katawan. Halos murahin ko ang aking sarili sa pagtatagal sa relasyong pumapatay at nagpapa-asul sa aking kutis. Pero sa sobrang tanga ko, naniniwala akong mahal niya ako.Putangina sa kaniya ko naranasan ang halos patayin ko ang sarili ko noong una niya akong iwan, pati sa pangalawa. Pero naging mahalaga sa akin ang pagmamahal ng aking pamilya sa animal na iyon. Makalpias ang dalawang taon, nagbago na ang lahat. Pinamanhid ako ng lalaking ito na mas grabe pa tumalak kaysa sa babaeng nagtitinda sa palengkeng maputik. Iniwan ko siyanang may dala-dala akong galit sa dibdib ko. Pero hindi ako natutong lumaban sa kaniya...iyon ang pinagsisihan ko.


Iyon ang mga pangalang tumatak sa aking isip kahit na alam kong meron pang iba na hindi na kailangan mabanggit dito dahil hindi ko itinuring na relasyon nga ang naging pakikisama ko sa ibang lalaki na naging bahagi ng oras at panahon ko.


Sa ngayon, masasabi ko ngang ako nanaman ay nasa isang relasyong mahirap ipaliwanag. Dahil sa ngayon, alam kong mahal ko ang taong kakasend lang ng isang makahulugan teks sa akin:
"Hugas muna ako plato baby taz luto na rin... kakagcng q lang kc..i love you"