Nagsindi ako ng sigarilyo ko at tumitig sa ashtray na halos mapupuno na..
Napaisip ako, kung ilang stick ba ng marlboro lights ang kaya kong ubusin sa isang beinte-kuwatro oras..
Araw-araw akong bumibili ng isang kaha nito at minsan nga, kulang pa ito sa buong magdamag.
May naalala ako na sinabi ng isa sa aking mga kaibigan ay ang isang stick ay nakakapagpabawas ng oras ng iyong buhay sa mundo.
Tinatamad akong magresearch tungkol dito or siguro, natatakot na rin akong malaman kung ano ang maaaring idulot nito sa aking kalusugan..
Hindi naman siguro masama na ipagwalang-bahala ang mga opinyon at mga medical issues tungkol sa dulot na sakit ng paninigarilyo..
Sagot ko ang sarili ko kung magkasakit man ako dito...
Lalong sagot ko ang sarili ko kung ang kalahati man ng aking katawan ay nahuhulog na sa hukay...
Pero papaano kaya kung malaman ko na konti na lang ang araw na natitira sa buhay ko dahil lang sa paninigarilyo?
Isali mo na ang beer at alak na iniinom ko sa ano mang oras na gustuhin ko...


Kung oras ko, oras ko na...
Kasalanan ko naman siguro na hindi ko inaalagaan ang aking sarili...


At muli kong naalala ang nabanggit sa akin ang kaibigang malandi na ang sex ay nakakapagpadagdag ng buhay...
Ang pakikipagtalik ay nakakatulong sa pagpapaganda ng kalusugan...
Inuulit ko..ito ay mga base lamang sa mga kuwentuhang 'coffee shop' ng aking mga kaibigan at wala akong balak iresearch ito.


So kung ang mga bisyong napili ko ay nakakapagpabawas ng taon ng aking pananatili sa mundong earth, at ang sex ay nakakatulong sa ating kalusugan...
mamarapatin ko na lang na balansehin ang lahat...
hindi na masama di ba?


Eh papaano kung hindi nito kayang balansehin ang dalawa?
hindi naman maaaring isang stick ng yosi o isang baso ng beer o bote ay tatapatan ko ng isang malupit na pakikipagtalik...
Baka maubos ang lalaking maaari kong matikman sa mga darating na araw...
Tsk!! Isang malupit na Tsk!
O di naman kaya..kung gusto ko naman ng clean living...
Sa boypren ko iraraaos ang pagbalanse ng aking mga bisyo...
Kawawa naman siya kung ganon.
Isipin mo, sa loob ng isang araw...ilang beses akong nagsisindi ng yosi...so kelangan ba talaga one is to one ang ratio?
Isang sex sa isang sigarilyo?
Eh di ang mangyayari nyan: Ihi na lang ang pahinga, sisilipan pa!


Lahat naman ng tao takot mamatay...
Yong ibang taong nagsasabing hindi sila takot mamatay...ayaw ko na lang magsalita.
Muli kong naisip habang nagsisindi nanaman ako ng sigarilyo:
Ang aking magiging mga huling kahilingan...
Masyado nang pamilyar ang tanong na yan at palagi..iba- iba ang sagot natin sa iba-ibang panahon...
Kahit ako, tanungin mo nyan ngayon, iba ang sagot ko kung ikukumpara mo ang sagot ko pagtatanungin mo ako sa susunod na buwan.


Ayaw kong maging maluho sa mga matitirang araw ko sa mundong earth...
Gusto ko simple...
Gusto ko tahimik...
Gusto ko masaya...
Gusto ko puno ng pagmamahal...
Gusto ko wala akong idea kung kailan ito darating...


Wala akong ideal na paraan para sa paraan o senaryo ng magandang pagkamatay ng natural
Dahil para sa akin...
Walang magandang senaryo... may iiyak at iiyak.


Pero ang mahalaga...
Naranasan mong mabuhay...
Natikman mo ang sarap ng ngumiti...
Natuto ka sa mga aral ng buhay kahit paulit ulit mong binabaluktot ang tama...
Nasaktan ka at nakabangon...
Gumanti ka at napahiya...

Kung hanggang saan ang aabutin ng buhay mo...
Walang nakakaalam...
Walang makakapagsabi...

Isang paraan lang ang alam ko kung papaano ito malalaman...
Ito ay kapag tumigil na iyong paghinga...

Gusto ko munang magpala-emotional ngayong araw na ito. Hindi naman dahil sa bagsak ang aking sex life kundi meron lang akong pinagdadaanan ngayon na kahit ako ay hindi makapag isip ng diretso. 
Noong nakaraang Miyerkules, nais ko na sanang tapusin kong ano ang meron kaming dalawa. Hindi mabigat at hindi rin masasabing mababaw na dahilan. Kahit ako hindi ko kayang ipaliwanag kung bakit at ano ang aking makatarungang dahilan para tapusin ang lahat. 
Kahit papaano naman, hindi puro kalandian at libog ang laman ng dibdib ko. Inaamin kong mahilig akong umiwas sa usapang masyadong mabigat at emosyonal pero hindi ko akalain na pati ako susuko.
Ang pinaka mahirap at pinaka "risky" sa isang relasyon ay ang umasa kahit na alam mong suntok sa buwan ang ibang nais mong mangyari, natututo kang sumugal dahil nga--umaasa ka.
Ang sabi ng iba huwag kang masyadong umasa kasi baka ikaw rin ang magsisi at maiwang talunan...pero ganon pala yon, hindi mo rin pala kakayaning pigilan ang sarili mo na umasa lalo na sa taong gustong mong paglaanan ng buhay mo.
Sa napaka-ikling panahon at oras, nakuha niya ang loob ko..at hindi ko pinagsisihan yon dahil halos lunurin ako ng pagmamahal niya. At sa ginawa niyang yon, naging parte siya ng pag-ikot ng mundo ko..at umikot ang mundo ko sa kaniya..
Mali nga ba? 
Paano nga ba naging mali ang umasa? Sa pagkakaalam ko..mahirap pigilin ito, mahirap turuan, at lalong mahirap tapusin.
Noong araw na yon, parang ang daming unan ang nakatakip sa mukha ko sa sobrang hirap huminga at sa sobrang bigat ng dinadala ng dibdib ko habang naririnig ko ang kaniyang pagsinghot, pag-iyak at pakiusap...
Tinanong ko siya...
Bakit ba sobrang bait mo sa akin? Bakit ganito mo ako ka-mahal? Bakit parang magiging kawalan ko pa? 
Sa sobrang sinanay ko ang sarili ko na araw-araw ay alam kong nandyan lang sya para sa akin, paano bukas kung alam kong wala na siya?
Alam kong nasasaktan ko siya sa bawat salitang nasasabi ko sa mga oras na yon..at hanggang ngayon ay pinagsisisihan ko na nasabi ko sa kaniya yon.
Marami kaming napag-usapan, ilang libong luha ang pinuhunan ko sa araw lang na yon at alam kong sya rin....


Natapos ang maghapon at nilunok ko rin ang mga nasabi ko...hindi ko pala talaga kaya.
Bakit hindi pa rin ako mapakali...
Meron ba akong hinahanap pa sa kaniya?
Inihanda ko ang sarili ko na pagkatapos ng usapang yon, alam kong hindi na magiging tulad ng dati--nasaktan ko na siya.
At tama nga ako, nangyari ang kinakatakutan ko, ang panlalamig nya.
Hindi ko alam kung bakit parang wala naman talagang nagbago sa kaniya pero nakakaramdam ako ng panlalamig galing sa kaniya.
Dahil nga sa akin. Dahil ipinakita ko sa kaniya kung gaano ko siya kabilis sukuan..at pinagsisisihan ko lahat ng nagawa at nasabi ko sa kaniya.
Kahit na alam kong maayos na kami ngayon, may bigat pa rin..dahil alam kong may lamat na ang aming relasyon.
Hindi ko man masabi ng diretsuhan sa kaniya, pinagsisisihan ko ang mga nasabi ko.
Kaya mabigat sa dibdib ko ang nangyari at nangyayari-- dahil kahit gaano ko pa sya kamahal, kayang-kaya ko palang syang saktan.

At dahil sa pagmamahal na yan, handa akong muling magsakripisyo, at handa muli akong umasa..

w

 Wala pong kinalaman ang larawan na yan. like ko lang pong ilagay dahil sa hindi maunawaang dahilan.

Medyo nakakapraning ang naisip kong topic sa araw na ito at alam kong kapupulutan ng aral ang bawat sasabihin ko. Ito ay tungkol sa spunk! Oo, ikaw na nakakabasa nito, tama ang nakita mo, ang topic ko ngayon ay tungkol sa 'ejaculated semen' ng isang lalaki (malamang). Uulitin ko, I don't give a fuck kung iintrigahin mo ang blog ko or dededmahin..sapagkat!! Blog ko ito!!
Marami na rin tayong naririnig tungkol sa spunk (mas maganda yata kung tawagin natin itong Tamod o Binhi ayon na rin sa wikipedia). Sa katunayan, marami rin mga kasabihan na hanggang ngayon ay walang linaw kung ito ay totoo dahil wala pang nagpapatotoo sa akin nito.
Unang kaloka: Ang paglunok ng binhi ay hindi kailanman nakakabuntis--tanging mga nagpapakainosente at nagpapakyut lang ang nagsasabing oo.
Pangalawang kaloka: Ang pagpahid ba ng binhi sa mga parteng like mong tubuan ng buhok--mapa-goatie yan,bigote or balbas sa pisngi ay epektibo...may nagsasabing oo ngunit wala pa akong nahanap na konkretong kasagutan tungkol jan.
Pangatlong kaloka: Ang binhi ay nagtataglay ng mga sangkap na maaaring makatulong sa ating kalusugan...
Yan ang tutumbukin ko ngayon.
Ang binhi ay 90% seminal fluids na kinapapalooban ng halos isang dosenang chemical components.
   -Sugars: Fructose, sorbitol, inositol
  -Proteins and amino acids: glutathione, deoxyribonucleic acid (DNA), creatine 
  -Minerals: Phosphorus, zinc, magnesium, calcium, potassium
  -Vitamins: Ascorbic acid (vitamin C), vitamin B12, choline
  -Hormones: Testosterone, prostaglandins
  -Body byproducts: Lactic acid, urea, uric acid, nitrogen
Oh, dibah, talagang nagreasearch pa ako. Gusto ko lang din kasing malaman kung ano ang mga benepisyong makukuha ko kapag hindi sinasadyang makalunok ako nito (pwede ba yon, ano yon? nadapa na lang ako tapos bigla kong sasabihin na : ay nakalunok ako ng tamod syet!).
Kung ako ang tatanuning, kung handa ba akong kumain ng binhi, naisip ko itong mga bagay na ito:
  1. Malinis ang paglunok ng binhi (tidy)--mas messy kung hahanap ka pa ng pagduduraan na towel tapos lalabhan mo pa ito kinabukasan.
  2. Mas mabilis--hindi ito time consuming--hindi mo na kailangang tunakbo sa banyo para lang idura ito.
  3. Nakakapagparelax ito sa iyong partner--para sa lalaki, nakakatensyon talaga ang blowjob at kadalasan ay hindi nila gaanong na-eenjoy ang climax, kaya ang payo ng mga eksperto ay ituloy ito hanggang sa sumabog ang iyong partner, at kung hanggat maaari, suck him dry.
  4. Meron itong symbolo noong unang panahon. Ang akto ng paglunok ay nagsisignify ng pagtanggap,blessing at complete transformation.
  5. Simbolo ng paggalang: para kang nakipag toast ng isang baso ng champagne at matapos mo itong inumin ay idudura mo lang? Wag maging bastos.
  6.It is environmentally friendly--sabihin na natin ginawa niyo ito sa isang public park or sa isang sinehan, mdadagdagan ang kalat na tissues and paper towels at pag hindi naging maayos ang pagkakadispose nito ay maaaring makasira sa kalikasan at makakadagdag pa ito sa landfill problems.
Pero sa bandang huli--nasa sa inyo pa rin ang desisyon na Lunok or Di-Lunok.
At para sa mga interesado, siguraduhing healthy ang inyong partner. Lagi sana nating tandaan na "You Cum What You Eat". Konting payo lang kung ano ang dapat ipakain sa inyong parnter para naman hindi kagimbal-gimbal ang lasa ng kanyang binhi--maaari niyo syang palantakin ng pineapple juice,mga citrus fruits at cranberry juice,apple,melon,mango or grape para sa mas matamis na pagmamahalan.
Kaya lagi sana nating tandaan, ang binhi ay buhay...huwag sana nating aksayahin ang mga ganitong bagay dahil hindi lahat ay masarap. kakaunti na lamang siguro sila sa tingin ko..bakit kamo? Sikreto, walang clue. 




**Salamat kay Philip sa pagbibigay ng pahintulot na ilagay ang piktyur ng kaniyang kapatid na si Derek sa blog na ito habang siya ay umiihi.
 

Hindi sakuna ang ibig kong sabihin sa title ng blog ko. 
Nagkaroon kasi kami ni boypren ng pwet names sa aming mga kwan para kahit mag-usap kami ng malakas ay konting kirot ng malisya lang ang maiiisip nila. Kaya dahil sa ideya kong yon, tinawag naming Peanut ang akin at Lindol naman ang kaniya. Ayan, medyo may depinisyon na ang salitang Lindol At Peanut sa makakabasa.
Sa oras na ito, alas-sais ng gabi, nagkaroon kami ng konting hindi pagkakaunawaan ni Ram. Tangina kasi, Manila to Davao na nga ang set-up kailangan ko pa ring makipag-agawan ng atensyon. 
Maigi na lang sana kung babae ang dahilan ng pag-iinarte ko...nakakahiyang aminin, madalas kasing kalaban ko sa atensyon nya ang pagluluto, paghuhugas ng pinggan, at ang kaniyang character sa isang online game. Ang babaw pero gusto ko syang tanuning kung may plano pa ba syang maka-kain ng maning buhay? Kasi kung hindi sya interesado, madaming manginginom dyan sa tabi na namumulutan ng mani...at hindi ako mapapahiya.
Kung hindi ko mahal ang putanginang yon...hahayaan ko na lang kalimutan ang lahat at ibaon sa aking mani..i mean isipan ang kaniyang Lindol na syang inspirasyon ko  sa araw araw na pagtahak ko ng aking buhay.
Kung tutuusin, ang laking sagabal sa aking isipan si Lindol. Pagnasa opisina ako, halos kainin ng isipan ko ang maugat na si Lindol. Tapos pag-uwi ko at atat na atat akong makausap sya minsan hindi ko pa makontak o minsan may ginagawa. Lalo na't tangina--laging brownout sa ibang panig ng Pilipinas kaya pakiramdam ko, kahit ako apektado. Pano ba naman, pagnalowbat ang gago, paano na? 
Sa puntong ito, galit pa rin ako kahit bigla syang nag buzz at i-announce na pwede na kaming mag-usap. Minsan gusto ko syang tanungin...canteen ba ang bahay nyo at madalas ikaw ang nagluluto, naghuhugas at nag lilinis? tapos runner din sya ng kaniyang ama na panay ang utos na minsan naririnig ko sa kabilang linya. Tae kasi mga kapatid non, sana matuluyang ma-stroke ang mga hinayufak.
Ayan..nag YM si Ram..
As usual sorry si gago...
Miss ko lang talaga sya kaya nagpapakademanding ang lola mo! 
Miss ko ren Lindol na araw araw SANA abot-kamay ko lang para kahit wala sya may Lindol ako. Pero malabo...kasi nakadikit si Lindol kay Ram.
Mabilis uminit ang ulo ko dahil una, malayo sya sa akin at ang hirap maghintay, pangalawa, magbiro ka na sa lasing at bagong gising wag lang sa  taong tigang.


P.S.
Bati na kami bago ko natapos ito kasi...ano.

Kapag tinatanong ka kung ano ang pinaka hindi mo makakalimutang pangyayari sa buhay mo, kadalasan ang tatakbo sa utak mo e yong bata ka pa. Masarap maging bata kasi lahat ng gawin mo ay palaging may excuse. kadalasang sasabihin ng magulang mo ay "yaan na, bata pa naman yan hindi niya pa naiintindihan".
Meron isang pangayayri noong bata pa ako na hindi ko alam kung katanggap-tanggap ba sa aking magulang o baka pati hanggang ngayon ay hindi pa rin nila ito malimot.
Mahilig tayo nong bata pa tayo sa mga babasahin at lalong gusto natin (ko) yong maraming piktyur na kahit hindi mo na basahin basta't tignan mo lang ang nasa larawan ay alam mo na agad ang istorya sa libro.
Madalas na ako lang mag-isa sa bahay namin noong bata pa ako. Mahilig akong tumambay sa loob ng kwarto ng aking magulang para pudpudin ang kaniyang mga make-up, maligo sa pabango at magbuklat sa aparador. Sa malas ko, nakakita ako ng isang magasin na nakaipit sa ilalim ng mga twalyang masinop na nakatupi. Ang gara ng cover! Dalawang babaeng naka two-piece at isang lalaking naka-boxers ang nakita ko doon. Inakala kong isa itong fashion mag dahil sa hindi ko naman naiintindihan noon kung ano ang nakasulat sa cover...masyadong malalim sa isipan ko kung anong ibig sabihin ng cock, pussy anal, cumshots, (atbp). Binuklat ko ang mga pahina ng magazine na yon at nagulat, namangha, natakot, at nadumihan kasi yong magasin na yon ay nagkukulay brown na ang mga pahina tapos may mga ngatngat pa ng daga sa mga dulo. Agad ko itong dinala sa aking silid at pinagmasdang maigi ang bawat piktyur na nakita ko. Inaamin ko naman na sa isipan kong yon, kahit konti ay may nalalaman na ako tungkol sa mga bagay na nakakapagpabuhay ng damdamin..pero dahil sa bata pa ako, walang importansya sa akin ang nabasa at nakita ko.
Dumating ang panahon na natuto akong magshare sa aking mga kalaro. Dinala ko ang magazine na ito sa bahay ng aking mga kaibigan at kani-kaniyang opinyon ang bawat isa. Ang sarap nga kasi walang malisya.
Syempre pa, walang sikretong hindi nabubunyag. Gabi yon at nagpaalam ako sa aking mudjay na pupunta lang ako sa aking mga kaibigan. Parang nakaamoy si Mudjay kaya nagmamadali akong lumabas ng pinto.


Mudjay: ano yang nasa likod mo at nakatago pa sa damit mo?
Ako: Wala po mommy..Ito po yong book na bigay mo na collection ng stickers..
Mudjay: Patingin nga? 


Sabay hila sa magazine na naka-rolyo at naka ipit sa aking shorts na nakatago sa likod ko.
At dahil nga ang babasahing yon ay natagpuan ko sa kanilang kwarto, alam agad ni Mudjay kung saan at kung paano napasa-akin ito. Ang akala ko ay papagalitan ako ng bongga at itatali sa poste sa gitna ng plaza at susunugin..pero nagulat na lang ako sa kaniyang naging reaksyon. Natahimik sya at biglang umalis sa aking harapan. Shit! yong pakiramdam na yon ang di ko makakalimutan kasi mula ng araw na yon, hindi na makatingin ng diretso sa akin si Mudjay...at malamang, nasabi na rin nya ito sa aking Ama.
Hindi ko pwedeng sabihin na noong panahon na yon ay ignorante pa ako sa mga bagay na nakita ko sa magazine na yon...may konti na rin akong nalalaman tungkol sa mga bagay na yon.
Minsan ko na ring hindi sinasadya na mabosohan ang aking magulang, at hindi rin maiwasan na mapag-usapan yon ng aking mga kaibigan sa kalye at pati na rin sa aking eskwelahan.
Pero mas naging matindi ang pagbukas ng isip ko nong makita ko ang mga piktyur ng mga babae at lalakeng nakahubad, subo dito subo doon, pasok dito pasok doon, himas dito lamas doon, dura dito clorox doon...hindi ko kasi kayang i-detalye dahil baka bigla akong mawala dito sa harap ng kongkyuter  at tumakbo sa silid sa ilalim ng aming hagdan.
Mas malandi siguro ako ngayon kung hindi umalis ang aking Mudjay at sumama sa lalaking mas yummy kesa sa aking Ama...mas marami pa siguro syang maituturo sa akin (educational).


Wala akong natutunan sa kwento ko. Share share lang ang drama.
Hindi naman siguro mahalaga ang aral na napulot ko sa karanasan na yon..ang mahalaga nagagamit ko ang mga karanasan ko para maging mas mabuting tao at mas magaling sa kama...which i know for a fact...that only a few women can make their men crave for more(on the same night). 
Isang talentong hindi naituturo pero pwedeng i-share.


Antok na ko.


P.S
Mommy, miss na kita.

**Elementary days, salamat sa mga kaibigan ko sa St. Paul College of Pasig na syang nag-elaborate ng laman ng magazine na yon.

Bakit nga ba ang ilang babae ay kailangan ng isang gantong bagay kung marami namang lalaking nagkalat sa tabi-tabi at hindi nauubos? Bakit nga ba kapag nalaman ng ibang tao na meron ka nito ay ikaw na ang pinaka mahalay na tao sa balat ng lupa? Bakit kailangan pang bumili ng gantong bagay kung pwede namang gamitin ang iyong daliri at meron ka pang pagpipilian kung anong sukat ang gusto mo? Bakit nga ba meron ako nito?

Bumili lang ako nito dahil sabay kaming bumili ni Abby ng vibrator sa Metrowalk. Nakakatuwa kasi sila. Iba`'t-ibang kulay, hugis, at istilo ng pagpapa-saya. Pagkatapos namin bilhin yon hindi naman akong parang bata na masyadong atat pag uwi sa bahay ay ite-test drive agad. Nung una kunwari pa akong nahihiya sa sarili kung bakit ako gumastos sa bagay na pwede ko naman matikman kung kelan ko gusto. Hindi ko siya sinubukan agad. Nahihiya ako na natatakot din. Mejo kasi napalaki yata ang nabili ko...masyado yata akong nageexpect. Kung sa bagay...mas nakakatakot yung nabili ni Abby kasi may kasama pa itong belt! 


So dumating ang araw na una ko syang gagamitin..hindi naman ako naging emotional. Hindi ko rin kinailangang magsindi ng mga scented candles sa paligid ng kama ko para kunwari feel na feel ko. Masyado lang talaga akong bored nong time na un. Todo anti-bacterial keme ang ginawa ko sa kaniya. inadjust ko ang kaniyang setting at nagulat ako sa naging reaction niya..gumalaw siya na parang uod...na may kasamang panginging. Kakaiba na talaga ang teknolohiya. Inadjust ko ulit sa mas mabagal na na setting at nagsimula. Hindi ako sanay sa ganon kaya napa angat ang aking pwetan. Mejo kasi masakit na nakaka-kiliti. Sinubukan ko siya ulit at ang mga sunod na pangyayari....langit.


Meron akong ganto hindi dahil sex addict ako...hindi rin dahil wala akong lalake na makakapagpasaya sa akin...
Meron ako nito dahil ito ang choice ko...
Hindi man nakakatuwa...hindi rin naman nakakalungkot...at feeling ko pa nga...
mas lamang ako sa ibang babae dahil kinaya kong pumasok sa isang tindahan ng mga vibrator, kinaya ng bulsa kong makabili ng de-bateryang laruan, at kaya kong sumaya kahit anong oras ko gusto.


Wala akong pakialam sa sasabihin ng iba.
Blog ko to.